Mike Hulsman Web/foto log

Even in vogelvlucht de dag.

Christina ging naar de kerkdienst om 07:00 uur, ik heb gevraagd of ik ook naar de dienst die twee uur duurt heen moest. Chrstina gaf aan dat dat niet nodig was.

We gaan naar de watervallen van Solo, met haar echte moeder en haar vader.
08:30 Even snel naar de photoshop om nog een foto te laten vergroten van christina en haar echte zusje regina want haar moeder vond de foto zo mooi.

Deze keer waren we in 45 minuten klaar, dat is toch wel heel snel en dat zonder tolk erbij, met handen en voeten kom je een heel eind. Dan kunnen we gelijk de foto aan haar moeder geven.

9:45 christina zit al te wachten in de lobby op ons.
Ineens komt er iemand aan de tafel zitten die voorgesteld wordt als Purwanto, iemand die nederlands tegen ons spreekt. Een complete verassing voor mij want ik dacht dat hij maandag pas zou komen.

We vragen aan hem hoe hij zo goed nederlands spreekt, hij is gids voor een aantal reisorganisatie en hij werkt in het kraton en daar heeft hij de nederlandse taal geleerd. Hij is echter nog nooit in nederland geweest.
Om even naar ons hotel te komen sahid kasuma heeft hij 45 minuten moeten reizen.

Parwanto krijgt het draaiboek van de kerk en het draaiboek van het feest. Tijdens de plechtigheid in de kerk zal hij naast mij zitten om de belangrijkste momenten voor mij te vertalen.

De dag voor het huwelijk is er ook een Javaanse ceremonie die geheel door de famillie van christina wordt gedaan, wij mogen er aanwezig zijn als toeschouwers.

In het javaans heet dat de Siraman, de eerste ceremonie van die dag.
Het is de laatste keer dat chrisina door haar ouders, oma wordt gebaden voordat ze met mij gaat trouwen, het is dan ook de laatste keer dat christina door haar ouders word verzorgd en gevoed. Ze word gebaden met bloemen en met de hand gewassen.
Er wordt ook een stukje van haar haar geschoren, dit hoort ook bij de verzorging van christina door haar ouders.

Na het huwelijk wordt het mijn verantwoordelijkheid om voor haar te zorgen in goede en slechte tijden.

In totaal zijn het 18 onderdelen en het geheel neemt een uur in beslag.

Als afsluiting komt de Peningset, hierbij geef ik christina een aantal cadeaus.

Nadat alles in detail is uitgelegd gaan we op weg naar de watervallen van Solo.
Onderweg zegt christina ineens we moeten eerst nog even langs een vriend van mij om de cadeautjes die iedereen bij de huwelijkvoltrekking krijgen ophalen.
Ik denk we gaan dan naar een winkel toe, maar nee het is gewoon een huis waar we de cadeautjes gaan ophalen.
Op de wand zijn een aantal mooie schilderingen gemaakt.

We kopen nog wat water voor onderweg en gaan naar de watervallen van Solo.

Als we aankomen lopen er heel wat wilde aapjes los.
Het is een wandeling van ongeveer 45 minuten naar beneden om bij de waterval te komen.
Als je beneden aangekomen bent kun je met paardjes naar boven rijden.

He daar lopen Nanda, Jan, Arthur en Mas.

Je kijkt je ogen uit naar het mooie natuurschoon, hele oude bomen, varens en wilde aapjes lopen overal. Doordat je onder de bomen loopt is het ook heel erg koel, het begint een beetje te regenen, jeetje wat is dat lekker.

We zijn aangekomen bij de waterval, het begint wat harder te regenen. Wat een prachtig uitzicht heb je hier.

Tijdens de tocht naar de paardjes die ons weer naar boven gaan brengen komen we nog een aantal mooie varens tegen. Het pad is wel heel erg glibberig omdat het onder de bomen ligt en veel groene aanslag op de stenen zit.

Christina wil eigenlijk niet op de paardjes naar boven want dat vindt ze een beetje eng, toch zit ze binnen 10 seconden op het paardje. Ja en tuur gaat ook op de rug van zo’n paardje, mijn gewicht is geen probleem zeggen ze.
De gidsen die meelopen met de paardjes lopen net zo snel mee naar boven, wat een conditie hebben die mensen.

Het regenen verandert van druppelen naar grote druppels, binnen 10 minuten zijn we toch ons ondergoed nat. Mas was naar bovengelopen want die houdt niet van paarden en die zat lekker warm in de auto.

18:00 We gaan eten bij een tentje vlak naast het hotel.
Christina geeft even door dat vanavond om 20:00 haar monica en de kleermaker langskomen om onze maten op te nemen voor de batik overhemden voor de ceremonie op zaterdag 5 november. Ja, die 20:00 uur kan ook 21:00 uur worden.

19:30 We gaan even naar het internet cafe in het hotel of de blog bij te werken. Het is nu 20:30 en de kleerkmaker is alleen met de chauffeur mas langskomen. De maten van Jan en Arthur worden opgenomen en binnen 10 minuten is hij al weer klaar.

Ben weer teruggegaan om wat fotos te downloaden naar de blog.

Mas onze chauffer

Vandaag vertrekken Frans en Marjolein naar Bali. Mike, Kirsten, Sean, Ryan en Tom vertrekken naar Jakarta. We wensen jullie een hele goede vlucht, het is wel een voordeel dat jullie in de avond vertrekken want dan kan je ’s-nachts nog een beetje slapen.

Goede Reis en tot volgende week in Solo, Frans Marjolein, we komen jullie halen in YogJakarta.

Regina het zusje van christina komt morgenochtend om 06:00 aan op Centraal Station van Solo, dit zijn niet meer dan twee sporen en een overkapping.

Solo, Sabtu 29 Oktober 2005

Hari Ini kita mau pergi ke salon pake kebaya dan arthur pake jas untuk buat photo buat syarat untuk di gereja juga catatan sipil.
Hari kamis 27 oktober 05 di rumah ada acara kumbokarnan (bagi-bagi undangan) adat jawa.
Kita undang tamu kira kira 200 untuk acara itu, di mulai jam 18.00 sampai 23.00 ada makan snack dan teh,soup dan nasi dan es buah campur.
Arthur dan keluarga balik ke hotel kira kira jam 22.30 untuk istirahat, dan hari jum’at 28 oktober 05 tidak ada acara kemanapun.hanya sore saya antar bakpao untuk arthur dan keluarga di hotel.setelah itu kita pergi ke sampoerna photo untuk cetak sebagian photo.
pada hari kamis 27 oktober 05 pagi kita pergi ke jogja untuk cari alamat mbah sulyo kupo yaitu mbah (neneknya) ROY temannya arthur di belanda.dari solo jam 07.45 sampai jogja 1,5 jam perjalanan.terus kita masuk sebentar di mall swalayan baru grand opening di jogja tempat bapak suami dari ibu kandung saya bekerja.kita jalan beli buah buahan,kue buat mbah yang mau kita datangin.juga beli lain lain buat dia juga buat kita.
habis itu kita pergi cari alamat mbah itu ,kita tanya jalan suryoputran,,,kira kira 3 kali tanya dan kita bisa ketemu mbah itu.keadaannya sangat miskin sekali dan kasihan,rumahnya kecil,kotor,,toiletnya tidak ada.dan mbah putri lagi sakit,,terus kita pergi ke bank BII untuk buka buku baru untuk mbah sulyo kupo.kita urus semua dan tukar uang rupiah buat dia untuk di tabung Rp.1.200.000,- dan untuk dia cash Rp.1.100.000,- terus kita panggil dokter buat periksa mbah putri dan dikasih obat,kita bayar Rp.100.000,- terus kita bilang sama bpk.hari yaitu yang ngurus warganya disitu.kita bilang dan titip supaya carikan tempat yang baik,tempat tidur yang bagus untuk mbah itu.terus selesai urusan itu dan kita pulang balik solo sambil beli martabak dan onde onde untuk dimakan dimobil.terus kita pulang ke solo.itu kegiatan kita intuk bantu orang miskin.
arthur dan christina mau pergi ke photo studio sekarang yaaaaa….
kita sambung lagi lain hari oke,,daaaaag
terimakasih buat yg baca diary ini.
salam arthur en christina

Nog acht nachtjes slapen voor ons huwelijk.

Vandaag is er een druk programma

Christina komt de was terug brengen die we hebben meegegeven, ik denk dat de baboe dat heeft gedaan. Zondag hebben te horen gekregen dat ze de was naar haar echte moeder heeft gebracht en dat de baboe de was voor ons heeft gedaan.

Christina heeft nog een batik meegenomen voor leanne, die was ik vergeten in alle hectiek in de batik zaak.
10:00 Even naar het internet cafe op de blog bij te werken en Nanda heeft de maten opgenomen voor de jurk die victor voor haar gaat maken.
Christina heeft een verhaaltje in het bahasa geschreven.

12:00 Voor de pastoor moet weer een foto gemaakt worden van ons tweeen maar dan moet ik in pak en toen zei ik dan moet jij in een kabaja.

Deze keer is het geen foto die met photoshop is gemaakt, maar eentje bij de foto studio.

Ze ging even tegen sputteren, ik zei anders ga ik ook gewoon in een t-shirt. Er zullen ook nog een aantal pasfotos van christina gemaakt moeten worden voor de MVV aanvraag de tweede dag dat we in Nederland aankomen, dinsdag 22 november 2005. Haar geboorteakte en de gelegaliseerde en vertaalde geboorteakte heeft ze ook al aan mij gegeven.
We vragen om de fotos even op een cd-rom te zetten en hier is dat helemaal geen prohleem

De vergrotingen van de fotos die we gisteren bij de fotoshop hebben besteld kunnen vandaag opgehaald worden.

Ook nog even een aantal fotos van de undang ceremonie bijbestellen, het worden er ongeveer 120 fotos voor beide ouders.
Al met al zijn we ongeveer twee uur in de fotozaak, je moet hier wel engelen geduld hebben, een ding tegelijk vragen.

14:00 Op zoek naar een tentje waar je sateh kambing kunt eten. Mas de chauffeur neemt lamsvlees gebakken met kerriepoeder. Wij krijgen witte rijst met 6 stokjes sateh kambing, de sateh is hier altijd lekker gemarineerd en kleine stukjes vlees.
Omdat het zo lekker is vragen we nog een portie sateh kambing, we krijgen de laatste portie, alleen sateh en geen rijst en groente. We drinken lekker warme thee bij ons eten.

15:00 Het batik museum in Solo, waar ligt dat dan ??
Christina en Mas vragen een aantal keren de weg, uiteindelijk hebben we het gevonden maar helaas is het al gesloten.

Tijd om even af te koelen in het zwembad, schoolslag in indonesie lijkt wel op wedstrijdzwemmers, boven water en dan weer met je hoofd helmaal onderwater, het lijken wel duikboten. Het is beter om geen foto van mij hier op de site te zetten aan het zwembad.

19:00 We kunnen de fotos gaan ophalen die we besteld hebben, het scheelde ongeveer 10 euro als we ze een paar uur later kwamen ophalen.
Lopend terug naar het hotel lopen we langs een tentje op straat waar ze allemaal gefrituurde hapjes maken. We nemen 6 verschillende soorten hapjes mee, garnalen, tempeh, soort maiskoekje met garnaal, een zoete vrucht in deeg gebakken. We zijn hier 0.50 euro cent voor kwijt.

20:00 We zijn uitgenodigd bij haar echte moeder Tri Hartinin en Sarman, we worden door Sarman opgehaald.
Na ongeveer 30 minuten rijden komen we aan bij het huis van haar echte moeder.
We geven haar moeder onze foto in een lijstje 20 * 25 cm, deze wordt gelijk aan de muur opgehangen. De fotos van de undangan ceremonie voor het uitdelen van de uitnodigingskaarten en fotos van regina en chrstina krijgt ze ook.

De hele tafel staat al klaar met indonesische hapjes. Je kan geen nee zeggen hiertegen, ik ga maar gewoon eten want ik blijf toch last van mijn maag hebben.
Er staat kokos koekje, zoete koekjes, emping, gebakken rijste koekjes, thee, emping, martebak en nog veel meer.

Na al die lekker dingen gegeten te hebben zitten we eigenlijk toch wel aardig vol.

Christina is hier een heel stuk vrijer dan bij monica, ze komt zelfs dicht naast me zitten.

Natuurlijk komt er nog famillie langs om ons te begroeten.

Ze zijn geintereseerd hoe we leven in Nederland, we hebben centraal gas, licht, drinkbaar water, tv etc. In Indonesie is alleen maar centaal licht geregeld in een kleinere stad.

In het huis zit een waterput met een pomp voor water om te wassen, koken en douchen en toilet.

Hier de foto van de keuken, we kunnen ons dit niet voorstellen in het westen dat je zo primitief leeft.

We laten zien wat voor een geld we in Nederland hebben, euros, en hoe de briefjes en munten eruit zien. Ze vragen ook wat mijn huis in nederland kost, ze schrikken hier erg van.

Na de hapjes krijgen we nog kip, nasi, bami, ik wil maar een klein beetje maar dat is onbeleefd.

Haar moeder staat ineens in de keuken, emping voor ons te bakken omdat we dit zo lekker vinden, dus we krijgen twee grote zakken mee voor in het hotel. Alle hapjes die overblijven krijgen we ook mee naar het hotel.

22:30 Christina valt bijna om van de slaap. We gaan christina eerst naar haar ouders huis brengen, dat is ongeveer 30 minuten rijden. Na vijf minuten ligt ze al te slapen in de auto.
Chrstina moet om 06:00 uur op omdat ze naar de kerkdienst gaat.

Vanaf het huis van christina haar ouders is het nog ongeveer 30 minuten rijden naar ons hotel.

Welterusten.

Tuur,

Zorg er eerst voor dat je in wordpad de teks hebt zitten en daarna gewoon sleur en pleur in de blog.
Dat werkt volgens mij veel beter dan on-line intypen.

Voor wie zijn trouwens de dropstaafjes ?