Detail beschrijving javaanse huwelijksrituelen
Heb op internet een detail beschrijving van de rituelen van een traditioneel javaans huwelijk gevonden. Op ons huwelijk waren deze rituelen bijna allemaal ook van toepassing. Lees onderstaande eerst door en bekijk dan de fotos van het huwelijk dan wordt een en ander heel stuk duidelijker.
1. Slideshow fotos fotograaf hotel dana familie (update donderdag 8 december 2005)
3. Slideshow fotos ceremonies zaterdag 5 november, trouwerij in de kerk en de feestavond, zondag 6 november in Solo klik op deze link en de slideshow gaat beginnen.
4. Slideshow fotos after wedding party (update dinsdag 6 december 2005)
5. Slideshow fotos Afterwedding WaterGarden (anko)
Klik op deze link voor de beschrijving van de tradities in het Bahasa
- Liefde en Trouw in Indonesie:
Indonesië heeft een grote verscheidenheid aan culturen: zo’n 300 verschillende culturen en talen, verspreid over meer dan 200 miljoen Indonesiërs, wonende op 13.677 eilanden. Deze enorme variëteit aan gewoonten beïnvloedt sterk de manier waarop een huwelijk en de daarmee gepaard gaande ceremonies beleefd worden. Elk huwelijk in Indonesië verschilt onderling door de cultuur van de betrokken families. Eén ding hebben ze echter allemaal gemeenschappelijk: het huwelijk wordt er niet alleen gezien als het begin van een relatie tussen twee personen, maar ook als het begin van een hechte band tussen twee families.
De ouders van de toekomstige bruidegom zenden een bode naar de ouders van de toekomstige bruid. Hij brengt de familie de boodschap dat zoon met dochter wilt trouwen. Tegenwoordig kunnen beide ouders ook rechtstreeks met elkaar praten. Beide families moeten daarop het huwelijk goedkeuren.
De organisatie van het huwelijksfeest gebeurt door de ouders van de bruid. Zij hebben dan ook het laatste woord betreffende het soort huwelijk dat gehouden wordt: een groots feest (Paés Agung) of een minder groots feest (Paés Kesatrian). Ieder huwelijk kenmerkt zich door zijn eigen make-up en klederdracht. Zij bepalen ook de verschillende ceremonies die gevolgd worden: Siraman (reinigingsritueel), Midodareni (ritueel op de vooravond van het huwelijk), Peningsetan (verlovingsritueel), Ijab (huwelijksinzegening) en andere Javaanse Huwelijksrituelen volgend op de huwelijksceremonie. Verder zijn zij ook verantwoordelijk voor het organiseren van het huwelijksfeest, waarop familie en vrienden de gelegenheid hebben om het huwelijkspaar geluk toe te wensen.
- De Pemaes en het huwelijkscomité:
Een Javaans huwelijksfeest heeft verschillende ingewikkelde rituelen. Daarom is de rol van de Pemaes zo belangrijk. Ze kan omschreven worden als de vrouw die, met haar kennis van traditionele gebruiken, de ceremonies leidt en voor de make-up en kledij van het bruidspaar zorgt. Bij haar kan men ook terecht voor het huren van de verschillende huwelijkskleren.
Het huwelijksfeest moet zorgvuldig voorbereid worden. Elke ceremonie heeft zijn eigen rituelen die tot in de details moeten uitgewerkt worden. Een klein comité van familieleden en vrienden wordt daarom opgezet. De grootte van dit huwelijkscomité hangt af van het aantal genodigden (300, 500 tot zelfs meer dan 1000). Een Javaans huwelijk is te vergelijken met een grote show, die het aanzien van de families in de maatschappij moet bevestigen.
- Huwelijksvoorbereidingen:
Dit comité moet voor de organisatie van het huwelijksfeest zorgen: eten, drinken, de gamelan muziek en bijhorende dans, versieringen, ceremoniemeester, huwelijksgetuigen, verwelkomingstoespraak, vervoer, veiligheid, enz. Extra aandacht moet besteed worden aan de Ijab, de religieuze registratie van het huwelijk die tevens het huwelijk voor de wet legaliseert.
Gewoonlijk de dag voor het huwelijk wordt de voortuin en de poort van het huis versierd met Tarub. Dit is een decoratie van planten versierd met verschillende bloemen en bladeren (Tuwuhan).
Twee bananen-stammen versierd met rijpe bananen: Zoals bananenbomen overal kunnen groeien, zo ook zal het nieuwe koppel – onder leiding van de man – zich overal goed en gelukkig voelen.
Een paar Tebu Wulung (rode rietsuiker): De twee families zijn als één samen gekomen om dit huwelijk te vieren.
Een Cengkir Gading (half-rijpe kokosnoot): Het koppel houdt van elkaar en van de hele familie en zal altijd voor mekaar zorgen.
Verschillende bladeren van de beringin (banyan) boom, mojo-koro, alang-alang (hoog gras), dadap srep (bloesems): Het koppel zal altijd in veiligheid wonen tezamen met de hele familie.
Bovenaan de poort zal je ook bekletepe zien. Dit is een versiering van gevlochten palmbladeren om zo aan duivelse geesten een teken te geven dat er een ceremonie plaats heeft in dit huis en dat ze moeten wegblijven.
- Kembar Mayang:
Kembar Mayang is een soort boeket gemaakt van verschillende soorten bladeren (vooral palmbladeren gewikkeld in een bananenstam). Het geheel geeft een zeer mooie versiering met een brede symbolische betekenis:
Het boeket is in de vorm van een berg: Zoals een berg hoog en breed is, zo is ook de kennis, de ervaring en het geduld van de man.
Keris (kris, een gekarteld mes): Stelt de voorzichtigheid voor waarmee men in het leven moet omgaan met wijsheid.
Een zweep: Het koppel zal altijd met een optimistische kijk door het leven gaan.
Een paraplu: Het koppel zal de hele familie beschermen.
Sprinkhanen: Het koppel zal energievol en snel beslissingen in het leven maken.
Vogels: Het koppel heeft een hoge levensmotivatie.
Bladeren van de Beringin (banyan) boom: Het koppel zal altijd het leven van andere mensen beschermen.
Bladeren van Kruton: Deze bladeren bieden bescherming tegen boze geesten.
Bladeren van Dadap srep: Deze bladeren kunnen gebruikt worden om koorts tegen te gaan. Het koppel zal alle problemen met een heldere en kalme geest oplossen.
Kruiden van Dlingo Benglé: Deze kruiden genezen infecties en andere ziekten. Ze bieden het koppel bescherming tegen boze geesten.
Bloemen van Patra Manggala: Om het boeket te verfraaien.
Voordat de Tarub en Bekletepe versieringen worden aangebracht, dienen speciale offers gebracht te worden (Sajen).
Het traditionele offer (Sajen) wordt in de Javaanse cultuur als zeer belangrijk beschouwd. Het heeft een diepe symbolische betekenis. Laat God ons en onze voorouders beschermen. Laat hun ziel in vrede rusten, laat ze hun zegen en goedkeuring geven aan deze ceremonie, laat de boze geesten weg van deze ceremonie, laat deze ceremonie veilig en succesvol zijn. De Sajen worden geplaatst op al die plaatsen waar een ceremonie gaat plaatshebben, zoals in de voortuin, de eetkamer, onder de Tarub versiering, in de straat voor het huis,…
- Sajen Offer:
De offers die gebracht worden tijdens de Siraman zijn:
Tumpeng Robyong, gele rijst in de vorm van een kegel, met versieringen.
Tumpeng Gundul, gele rijst in de vorm van een kegel.
Kip, vlees, tofu, brood en eieren.
Zeven verschillende soorten pap.
Bananen en andere soorten vers fruit.
Een gepelde kokosnoot en wat kokossuiker.
Zoete koekjes en koekjes van rijstmeel.
Thee en koffie.
Sigaar en pijp met papapa tabak.
Jamu (geneeskrachtige kruiden).
Een aangestoken lantaarn.
Telon bloemen (cananga, jasmijntjes, magnolia) in een vaas gevuld met heilig water.
- Siraman Ritueel:
Siraman: Het huwelijkskoppel zal na dit reinigingsritueel zowel lichamelijk als geestelijk rein zijn. Deze ceremonie wordt ’s namiddags georganiseerd, de dag voordat de andere belangrijke ceremonies, Ijab en Panggih, worden uitgevoerd. Siraman van de bruid wordt uitgevoerd in het huis van haar ouders, Siraman van de bruidegom wordt uitgevoerd in het huis van zijn ouders. Meestal gebeurt dit ritueel in de badkamer of op een speciaal voorbereide plaats zoals in de tuin. De keuze van de personen die de rituele reiniging zullen uitvoeren, wordt als zeer belangrijk beschouwd. Naast de ouders kunnen daarbij ook oude, vooraanstaande mensen helpen. Ze worden geselecteerd op basis van hun goede moraal. Het aantal personen die Siraman geven worden beperkt tot zeven. Het Javaanse woord voor zeven is PITU, dus die mensen geven het koppel dus PITULUNGAN of help.
Verschillende zaken moeten voorbereid worden:
Een grote koperen of bronzen kom is gevuld met water, dat afkomstig is van een natuurlijke bron.
Setaman bloemen – rozen, jasmijntjes, magnolia en cananga – worden in het water gelegd.
Kleurrijk poeder in vijf kleuren wordt gebruikt als zeep.
Assen van rijstkoren, kokosmelk en tamarindesap worden gebruikt als traditionele shampoo.
Twee halve kokosnoten, aan elkaar vastgebonden, dienen als scheplepel (gayung).
Een kleine stoel wordt bedekt met een oude mat, witte lakens, verschillende soorten bladeren, dlingo benglé kruiden (een plant gebruikt als medicijn), bango tulak kledij (vier soorten), lurik (ruw geweven stof met Yuyu Sekandang en Pula Watu motief).
Tijdens de Siraman draagt men een wit katoenen hemd.
Hieronder draagt men een batik hemd met Grompol en Nagasari motief.
Verder gebruikt men nog een handdoek en een aardewerken vaas (Kendi).
De familie van de bruid zendt een bode naar de familie van de bruidegom. Deze bode heeft een kleine kom gevuld met water en bloemen bij. Dit heilige water, Banyu Suci Perwitosari, symboliseert de essentie van het leven en wordt samengevoegd met het water van de familie van de bruidegom.
De uitvoering van de SIRAMAN:
De bruid/bruidegom komt van haar/zijn kamer vergezeld door de ouders. Zij/hij wordt naar de plaats van het gebeuren geleid. Achter haar/hem een stoet van mensen, elk dragen ze een plateau met batik hemden, handdoeken, … die gebruikt zullen worden na de ceremonie. Zij/hij zit in de stoel. Er wordt gebeden. De eerste persoon die haar/hem reinigt is de vader. Na hem komt de moeder. Daarna volgen de andere personen. De laatste persoon die hen reinigt, is de Pemaes of een andere speciale, oudere persoon. Ze gieten allemaal water op haar/zijn handen, waarmee zij/hij de mond spoelt. Daarna wordt er water gegoten over het hoofd, het gezicht, de oren, de nek, de handen en de voeten. Alles wordt drie keer herhaald. Hierna gebruiken ze de traditionele shampoo en poeder om haar/hem verder te reinigen. Wanneer de Kendi leeg is, breekt men deze op de vloer, terwijl men zegt: ‘Wis Pecah Pamore‘, waarmee men bedoelt dat zij/hij zuiver is en klaar om te gaan trouwen.
- Midodareni Ritueel:
Na de Siraman zit de bruid in haar kamer. De Pemaes droogt het haar met een handdoek en wrijft het in met gel en geparfumeerd poeder (ratus). Het haar wordt naar achter gekamd en in een dot (gelung) vastgezet. Het gezicht en de nek worden gereinigd. De make-up wordt aangebracht. Deze is in overeenstemming met het type huwelijk. Hierna wordt de bruid gekleed met kebaya (een blouse, die vooraan wordt dichtgeknoopt) en batik kledij van Sidomukti of Sidoasih motief. Dit symboliseert een welvarend leven en aanbidding door anderen.
Midorenini:
De Midodareni ceremonie heeft plaats op de vooravond van het huwelijk en de Ijab en Panggih ceremonies. Midodareni is afgeleid van het woord Widodari wat Godin betekent. Deze avond wordt de bruid even mooi als een Godin. Andere Godinnen komen haar bezoeken.
De bruid dient in haar kamer te blijven van 18:00 tot middernacht. Bij haar zitten enkele oudere vrouwen die haar advies geven. Familie van de bruid en de bruidegom, alsook haar vrienden, kunnen haar eventjes bezoeken. Enkel vrouwen zijn toegelaten.
De ouders van de bruid geven haar de laatste maaltijd. Vanaf de volgende dag staat ze onder de hoede van haar man.
Wat wordt er in de bruidskamer geplaatst ?
Een set Kembar Mayang (identieke palmbloesems).
Twee aardewerken vazen, onder meer gevuld met specerijen, geneeskrachtige kruiden, rijst, pinda’s, die bedekt worden met Bango Tulak stoffen.
Twee kendi’s gevuld met heilig water en bedekt met dadap srep bladeren.
Ukub, een schotel met verschillende soorten, geparfumeerde bloemen en bladeren, onder het bed geplaatst.
Suruh Ayu (betel bladeren).
Areca noten.
Zeven verschillende soorten kledij in letrek motief.
De offers kunnen van de bruidskamer genomen worden om middernacht. De aanwezige familie en vrienden kunnen zich dan aan het eten te goed doen. Buiten de bruidskamer is er de ontmoeting van de familie en vrienden van de bruid met de familie van de bruidegom.
- Peningsetan of Srah-Srahan:
Peningsetan of Srah-Srahan is afgeleid van het woord singset (verbinden). De twee families ontmoeten elkaar en worden ’schoonfamilies’. Ze gaan akkoord met dit huwelijk. De familie van de bruidegom arriveert aan het huis van de familie van de bruid. Ze hebben enkele geschenken mee:
Een set Suruh Ayu (mooie betel bladeren) voor veiligheid.
Enkele batik gewaden in diverse motieven voor geluk en voorspoed.
Stof voor Kebaya (een Indonesische blouse).
Een witte sjerp als teken van een stevige wil.
Fruit voor een goede gezondheid.
Rijst, suiker, zout en olie voor de basisbehoeften in het leven.
Een set trouwringen.
Wat geld als bijdrage voor het huwelijk.
Beide families kunnen elkaar nu wat beter leren kennen. Enkel de bruidegom kan de prachtige versierde bruidskamer niet bezoeken. Terwijl de familie binnen is, dient hij in de veranda te wachten vergezeld van zijn vrienden en kennissen. Hij kan alleen een glas water te drinken krijgen en hij mag niet roken. Enkel na middernacht kan hij eten. Het is een les in bekoring: hij kan de honger en verleiding weerstaan.
Voordat de familie terug huiswaarts keert, vertelt een bode de gastvrouw en gastheer dat de bruidegom nu onder hun verantwoordelijkheid staat. De bruidegom keert niet terug naar huis, maar mag nu het huis binnentreden. Hij mag echter niet in de bruidskamer komen.
Dit is Nyantri. Het wordt veelal om praktische redenen gedaan: morgen dient men op tijd met de voorbereidingen op de huwelijksceremonies te kunnen beginnen.
- Ijab Ritueel:
In Java kent men de grote wijsheid dat geboorte, huwelijk en dood de wens van God zijn. Huwelijksceremonies worden er dan ook beleefd als belangrijke momenten in het leven en worden gevierd met trots en waardigheid, eigen aan de Indonesische cultuur. Deze traditie, overgeleverd vanuit de oude culturen, is sterk bewaard gebleven.
De Ijab ceremonie is het belangrijkste ritueel om het huwelijk te legaliseren. De voltrekking van de Ijab ceremonie gebeurt in overeenstemming met de godsdienst van het koppel. Op de plaats waar de Ijab plaats heeft, wordt een (Sanggan of Sajen) offer gebracht.
De bruid met traditionele make-up, met glanzende gel in het haar, met het haar naar achter gekamd en in een dot vastgebonden (gelungan), is gekleed in een prachtig gewaad met gouden juwelen. Ook de bruidegom draagt een speciaal gewaad. Beiden moeten immers op hun best voorkomen.
Ze worden door alle aanwezigen gehuldigd als Koning en Koningin van de dag.
- Huwelijks rituelen:
PANGGIH Ceremonie:
Onder begeleiding van het prachtige en mystieke geluid van de gamelan (een Javaans traditioneel muziekinstrument), begint de traditionele ontmoeting (Panggih of Temu) tussen de wondermooie bruid en haar uiterst knappe bruidegom aan de met Tarub versierde poort voor het huis.
De bruidegom arriveert bij de poort voor het huis van de ouders van de bruid. Hij is vergezeld door zijn familie. Alleen zijn ouders zijn er niet bij. Zij mogen bij deze gebeurtenis niet aanwezig zijn.
De bruid, vergezeld van twee oudere vrouwen, komt uit haar bruidskamer. Haar ouders en familie komen achter haar. Voor de bruid lopen twee bruidsmeisjes, Patah, die elk een waaier dragen. Twee vrouwen dragen een boeket van versieringen (Kembar Mayang, ongeveer één meter hoog). Eén vrouw van de familie van de bruidegom komt naar voren en schenkt een offer (Sanggan) aan de moeder van de bruid, bestaande uit bananen en andere soorten fruit, die gelegen zijn in een schaal bedekt met bloemen. Dit als teken van waardering voor de gastvrouw van dit huwelijksfeest.
Tijdens de Panggih ceremonie wordt de Kembar Mayang naar buiten gebracht en langs de weg gegooid om zo de boze geesten van deze ceremonie en de omliggende huizen weg te houden. Tevens worden twee Kembar Mayang links en rechts van de troon gezet als versiering. Het boeket wordt enkel gebruikt indien het koppel voorheen niet getrouwd was.
BALANGAN SURUH Ceremonie:
De bruid ontmoet de bruidegom. Ze naderen elkaar. Wanneer ze ongeveer drie meter van elkaar verwijderd zijn, gooien ze zeven kleine bundels betel bladeren naar elkaar toe. Ze doen dit met graagte en zijn blij. Iedereen lacht. Volgens oude tradities hebben betel bladeren de kracht om boze geesten weg te jagen. Door betel bladeren naar elkaar toe te gooien, bewijst men dat de persoon voor je de echte persoon is en niet één of andere boze geest die zich voordoet als die persoon.
WIJI DADI Ceremonie:
De bruidegom breekt een ei met de rechtervoet. De bruid wast de bruidegoms voet met geurend bloemenwater. Dit wil zeggen dat de man klaar is om een verantwoordelijke echtgenoot te zijn en dat de vrouw klaar is om haar man trouw te dienen.
SINDUR BINAYANG Ceremonie:
Na het ritueel van Wiji Dadi leidt de vader van de bruid het koppel naar de huwelijkstroon, de moeder van de bruid bedekt de schouders van het koppel met Sindur. De betekenis hiervan is dat de vader hen de weg leidt naar het geluk, terwijl de moeder voor morele steun zorgt.
TIMBANG Ceremonie:
Zowel de bruid als de bruidegom zitten elk op één been van de vader van de bruid, terwijl hij zegt dat ze elk evenveel wegen. Hiermee bedoelt de vader dat hij van beiden evenveel houdt.
TANEM Ceremonie:
De vader van de bruid zet het koppel op de huwelijkstroon. Hij keurt dit huwelijk goed. Hij geeft zijn zegen.
TUKAR KALPIKA Ceremonie:
Het uitwisselen van de ringen als teken van eindeloze liefde.
KACAR KUCUR of TAMPA KAYA Ceremonie:
Met de hulp van de Pemaes wandelt het koppel arm in arm, pink in pink, naar de plaats van het ritueel. Daar krijgt de bruid van de bruidegom sojabonen, pindanoten, gele rijst, maïs, dlingo benglé kruiden, bloemen en verschillende soorten muntstukken (waarbij het aantal even moet zijn). Het stelt voor dat de echtgenoot al zijn inkomen aan zijn vrouw moet geven. De bruid ontvangt zorgvuldig deze geschenken in een witte doek op haar schoot. Zij moet een goede en zorgende huisvrouw zijn.
DAHAR KLIMAH of DAHAR KEMBUL Ceremonie:
Het huwelijkskoppel eet en drinkt samen, ze voeden elkaar. De Pemaes, als leider van de ceremonie, geeft een bord aan de bruid met daarop gele rijst, gebakken ei, sojabonen, tofu, abon (doorbakken vlees) en kippenlever. Eerst maakt de bruidegom drie kleine balletjes en geeft het met de rechterhand aan zijn bruid. Daarna doet de bruid hetzelfde voor de bruidegom. Wanneer ze gedaan hebben met eten, drinken ze zoete thee samen. Dit ritueel heeft als betekenis dat het koppel samen moet genieten van alle bezittingen die ze hebben.
MERTUI Ceremonie:
De ouders van de bruid halen de ouders van de bruidegom op, die de hele tijd voor het huis hebben gewacht (tegenwoordig wordt er een tv-scherm voor het huis geplaatst waar de ouders het hele gebeuren hebben kunnen volgen). Ze wandelen samen naar de plaats van de ceremonie. De moeders vooraan, de vaders achteraan. Daar zetten ze zich op de huwelijkstroon: de ouders van de bruid rechts van het koppel, de ouders van de bruidegom links van het koppel.
SUNGKEMAN Ceremonie:
Al knielende vraagt het koppel de zegen van de ouders. Eerst aan de ouders van de bruid, daarna aan de ouders van de bruidegom. De Pemaes neemt, voordat dit ritueel begint, de keris van de bruidegom en geeft deze weer terug na het beëindigen van de Sungkeman.
Beide ouders dragen dezelfde soort batik (Truntum), wat wil zeggen dat het koppel altijd voor hen zal zorgen. Ook dragen ze Sindur als sjerp rondom zich. De rode kleur in de Sindur en de kartelende rand wijst erop dat het leven als een kronkelende rivier is in de bergen. De ouders begeleiden de pasgetrouwden naar het nieuwe leven, opdat ze een mooi en sterk gezin kunnen bouwen.
- Huwelijksfeest:
Na al deze ceremonies volgt de huwelijksreceptie. De pasgetrouwden ontvangen samen met hun ouders de zegen en gelukwensen van de gasten.
Ondertussen worden één of twee klassieke Javaanse dansen opgevoerd (de klassieke liefdesdans Gathot Kaca-Pergiwo, een fragment van een wayang verhaal, of de moderne liefdesdans Karonsih).
Terwijl al de gasten zich amuseren aan het feest en het eten, klinkt het wondermooie geluid van de gamelan door de zaal.
